“Niemand vraagt de Franse landbouwindustrie wat wij van glyfosaat vinden”

Franse graanteler Jean-Christophe legt uit hoe hij organische en conventionele landbouwmethoden met elkaar in evenwicht breng in de Loiret-regio

 

“Mijn naam is Jean-Christophe, ik ben 35 jaar oud en ik verbouw graangewassen in de Loiret-regio. Ik heb de boerderij 10 jaar geleden overgenomen en woon er nu met mijn vrouw en drie kinderen.

Toen ik voor het eerst op dit land begon te werken, werden er alleen suikerbieten en graangewassen op verbouwd. Sinds ik het land heb overgenomen, heb ik de wisselbouw uitgebreid. Ik verbouw nu koolzaad, zoals raapzaad en tarwe, evenals verschillende soorten graangewassen, inclusief zomergerst, wintergerst en tarwe met een hoog proteïnegehalte.

25 hectare van de boerderij is nu organisch en wordt gebruikt voor het produceren van in het veld geteelde groenten voor lokale klanten en markten. Ik heb een deel van mijn boerderij organisch gemaakt, omdat ik wilde voldoen aan de vraag van klanten. Franse mensen eten tegenwoordig het liefst gezond en betalen misschien iets meer voor een product dat anders wordt geteeld.

“Boeren zijn milieuprofessionals. Het is hun leven en hun grond, dus het is duidelijk dat ze hun uiterste best zullen doen om het land te behouden.” Jean-Christophe, graanteler

De boerderij zit al generaties lang in mijn familie. Mijn vader werkte op een kleine boerderij van 50 hectare, waar hij suikerbieten en graangewassen verbouwde. Al van kinds af aan hielp ik met het werk op de boerderij. Gebruik maken van je gezonde verstand, wonen op het platteland, werken in een belangrijke industrie, mensen te eten geven en altijd je best doen vol goede hoop: dit zijn de waarden op de boerderij.

Beide soorten landbouw met elkaar verzoenen is duidelijk haalbaar en zelfs zeer succesvol. Persoonlijk maak ik bijvoorbeeld gebruik van organische onkruidbestrijdingstechnieken op mijn conventioneel geteelde gewassen – wat betekent dat ik minder bestrijdingsmiddelen hoef te gebruiken. Ik geef altijd de voorkeur aan alternatieve methoden, maar chemicaliën zijn hulpmiddelen die ik als laatste toevlucht op mijn conventionele teelgebieden gebruik om een gewas te redden. Deze mogelijkheid hebben we niet in de biologische landbouw, dus moeten we daar anders werken. En dit levert natuurlijk meer risico’s op. Afhankelijk van het weer, kunnen zich in bepaalde jaren door parasieten veroorzaakte ziekten ontwikkelen op het graangewas. Het gebruik van een chemisch middel is dan essentieel om de hygiënische kwaliteit van de hierdoor getroffen gewassen te handhaven.

Jean-Christophe pulls weeds on his land; French Farmers

Ploegen is een onkruidbestrijdingstechniek die de grond omploegt met meer of minder diepte. Dit heeft positieve en negatieve gevolgen. Volgens mij kan ploegen op mijn boerderij nuttig zijn, misschien om de drie of vier jaar. Tussen die perioden in kan ik glyfosaat gebruiken, zodat ik niet hoef te ploegen. Ik probeer een evenwicht te behouden tussen het gebruik van onkruidverdelgers en mechanisch werk dat leidt tot erosie van de grond.

Ik streef ernaar het optimale niveau te vinden tussen ploegen en het gebruik van chemicaliën. Met glyfosaat kan ik direct na een oogst opnieuw zaaien zonder te hoeven ploegen. Dan vermijd ik dus veel mechanisch werk, toegenomen brandstofverbruik en vele uren werk.

Ik nam de beslissing over het gebruik van glyfosaat voor mijn conventionele wisselbouw pas nadat ik er uitgebreid over had nagedacht. Ik gebruik glyfosaat, een complete onkruidverdelger, op gewassen die niet zijn bedoeld voor oogst of op het land tussen het planten door. Dit stelt me in staat om het gebruik van selectieve onkruidverdelgers op het volgende gewas te reduceren.

 

Ik maak niet systematisch gebruik van glyfosaat op mijn boerderij. Het is slechts een hulpmiddel dat ik tussen oogsten door gebruik. Of als het weer gunstig is voor hergroei, gebruik ik glyfosaat om de velden op te schonen. Een ander voorbeeld is dat er, nadat ik de boerderij had overgenomen, een autoweg over mijn grond werd gebouwd. Tijdens de werkzaamheden werd er langs de kant van de weg geen onderhoud gepleegd, dus werd de grond rondom mijn boerderij een aantal jaar lang aangetast door akkerwinde.

Akkerwinde die in de gewassen wordt gevonden, is direct schadelijk voor onze productie en het vermenigvuldigt zich, aangezien het een meerjarig onkruid is. Als je ploegt, snij je eenvoudig de wortels van de akkerwinde af en verspreid je het weer wat verder, zodat het zich snel over je velden verspreidt. Om dit tegen te gaan, gebruiken we glyfosaat om akkerwinde in de zomer, als er geen gewassen meer zijn, te vernietigen. Glyfosaat is op dit moment één van slechts een handjevol betaalbare producten die boeren tot hun beschikking hebben om akkerwinde te bestrijden.

Niemand vraagt de landbouwindustrie wat men van het gebruik van glyfosaat vindt. Glyfosaat is op dit moment een hulpmiddel dat niet systematisch wordt gebruikt. Het is voor boeren een oplossing in bepaalde situaties. Naar mijn mening kan een boer glyfosaat op deze manier af en toe gebruiken. Dat is niet noodzakelijkerwijs schadelijk voor de duurzaamheid van de boerderij.

Boeren zijn de eerste die zich zorgen maken als het gaat om het al dan niet gebruiken van onkruidverdelgers, en glyfosaat in het bijzonder. Glyfosaat is een hulpmiddel dat beschikbaar moet zijn voor boeren. Boeren zijn milieuprofessionals. Het is hun leven en hun grond, dus het is duidelijk dat ze hun uiterste best zullen doen om het land te behouden.

Boeren zijn mensen die verantwoordelijk nadenken en hun gewassen altijd op intelligente wijze zullen telen. Daarom moet de beslissing over het gebruik van glyfosaat worden genomen door diegenen die het land begrijpen en ervoor zorgen.”